پایکوبی ایلامی

رقص ایلامی گره خورده با فرهنگ و تاریخ منطقه است و بیانگر عمق اصالت ایلامیان است . رقص ایلامی را می توان یکی از ریشه دار ترین رقص ها دانست . رقص ایلامی در گذشته تنها با هدف آماده سازی و تقویت نیروی جسمانی و روحی انجام می گرفت . رقص کردی در زمان های قبل از اسلام ذکری بود برای خداوند وهمچنین در اکثر مواقع آنرا برای باز گو کردن وقایع جنگهایشان به نمایش می گذاشـتنـد. مردمان این منطقه در گذشته های نه چندان دور همواره شاهد جنگ های قبیله ای بودند و همین امر حفظ و آمادگی همیشگی را طلب می کرد لذا مردمان این منطقه در وقفه های بین جنگ ها و به مناسبت های مختلف دست در دست یکدیگر آمادگی رزمی و شور و همبستگی پولادین خویش را به رخ دشمنان می کشیدند . رقص کردی را یک رقص رزمی می دانند که دارای صلابت و متانتی خاص بوده و یادآور یکپارچگی این مردمان غیور در تمامی ادوار می باشد .رقص های ایلامی معمولا به صورت دسته جمعی انجام می شود . رقص های ایلامی پیوندی ابدی با موسیقی کردی دارد و ایلامیان با استفاده از سازهای محلی همچون « دو زله » و «بلور» به رقص و پای کـوبی می پردازند .
پایکوبی ایلامی
رقص ایلامی انواع مختلفی دارد و همچنین در شرایط متفاوتی انجام می شود و هر یک از این رقص ها نشانگر نماد یا هدفی هستند . این گونه رقص ها به صورت های مختلفی اجرا می شوند . معمولا در مراسم های عروسی و… رقص های دو دسماله و یا خان امیری انجام می گیرد .
با توجه اتحاد و یکپارچگی که در بین مردمان کرد وجود دارد رقص های مناطق دیگر کرد نشین وارد مجموعه رقص های ایلامی شده است . از جمله این گونه رقص ها که وارد سایر رقص های ایلامی شده است رقص های سیپی ( رقصی تند که منشا آن منطقه بوکان است ) ، گه ریان ( در زبان کردی به معنا گشت و گذار و این رقص شروع آهسته دارد و کم کم تند می شود و مربوط به مناطق مهاباد است . )
اهمیت رقص ایلامی بر فرهنگ منطقه :
با توجه به گسترش و جایگزینی فرهنگ های بیگانه با فرهنگ اصیل ایلامی رقص می تواند یکی دیگر از راهکار های تقویت فرهنگ باشد بدین صورت که با اجرای این رقص ها در مراسم و شرح آن برای نسل جدید و با (اتکای به سایر راهکار ها که در مقاله تقویت فرهنگ ایلام اشاره شده مانع گسترش فرهنگ های بیگانه در استان شویم . )

پایکوبی ایلامی

مقالات مرتبط